Gdy świecił księżyc.~

Czwarty grudnia, poniedziałek. Dziś po raz pierwszy jadłam obiad w szkolnej stołówce. Tata doszedł do wniosku, że szkolne obiady będą dla mnie o wiele zdrowsze niż jedzenie, które kupuje na mieście. Ciekawe czy chce ograniczyć mi fast foody, bo za dużo ważę? Pewnie tak. Podczas obiadu nie mogłam przestać rozglądać się po stołówce. Ta szkoła musiała być budowana za komuny, wszystko tu aż pachnie PRL-em. Świetny klimat! Nie mogłam oderwać wzroku od lodowato niebieskich ścian. Te wszystkie ozdoby świąteczne, łańcuchy anielskie na ścianach tworzą super kontrast! Mogłabym pić tu gorący kompot godzinami. Ze względu na moją nadwrażliwość dźwiękową wychowawczyni pozwoliła mi jeść obiady podczas godziny wychowawczej. Niestety wychowawczą mamy tylko w poniedziałki. Nie mam pojęcia, jak przetrwam resztę tygodnia na stołówce. Jabłońska oczywiście nie chciała puścić mnie samej. Początkowo miała towarzyszyć mi Gąbka, lecz Gajewski wezwał ją do swojego gabinetu w sprawie jakichś dokumentów. Jabł...

Dwudziesty siódmy listopada, poniedziałek. Uwielbiam zimę. Wiem, brzmi to kuriozalnie z ust niepełnosprawnej dziewczyny, której ta pora roku sporo utrudnia, ale tak jest. Kocham szare osiedla zasypane białym puchem. Szczególnie po zmroku. Wydają się wtedy o wiele bardziej tajemnicze, biedne, melancholijne. Czemu ciągnie mnie do takich klimatów? Zakładam, że jest to skutek uboczny namiętnego słuchania rosyjskiego postpunku. Wiem, że to niepoprawne politycznie, ale ruscy robią naprawdę dobrą muzykę. Przemyślenia podobne do tych wyżej snułam podczas dzisiejszego chodzenia na bieżni. Dostałam ją od Stefka. Brat w sierpniu dostał jakieś dofinansowanie na sprzęt do gabinetu, a że stara bieżnia nie była jeszcze najgorsza, to dał ją mi. Zbiegło się to z moimi urodzinami, więc dostałam ją na piętnastą rocznicę narodzin. Nie stać nas na rehabilitację więcej niż dwa razy w tygodniu, nawet przy zniżkach które mamy. Rodzice unieśli się honorem i nie założyli mi subkonta w żadnej z dostępnych fu...